فصل پنجم
يوسفی هست من تو را خواب ديده ام ...
خواهش های صبور روحم همنوایی دستانی را می طلبد که نوازش را بر دار دیده گانم صلیبی بیاویزد و برای خاطرات زاده نشده تصمیم بگیرد ... دلم در این شهر آشوب جانی را گم کرده که سخت دوستش می داشت جانی که نپرسید هیچ رازی از من و نبوسیدمش هرگز ... آخ دلم در حلقوم من در عمیق جان من چیزی چنان نیازی سر به مهر
و بی پناه سخت نفس می کشد و زیست نمی داند ... شهر ذهن ِ دریده تمام خاطراتم را به باد دروغی دلاویز
گرفته و نامردانش از هر چه آینه ست در گریزند درمان، در اینان نیست و خواهش های صبور جان من جنون افسانه ی تلخ است که تکرارش را هم نیافریده اند ... مرا خدایی باید! دلم هیچ دستی نوازشش را بی جهت نثار جانی... و هر دیواری که پناه نمی شود؟ این تن، وطن نمی شود دریغم باد و دریغش باد در حلقوم من هزار نیاز سر به مهر می ماند. پ ن : بطرز عجیبی هنوز زنده ام وڵاتی مهرگه ئێره گۆڕی عهشقه برۆم چاکهو له خۆم دهفعی خهتهر کهم اگر چه هیچ چیز فرقی ندارد برایم دیگر، اما به پیشنهاد کاوه از این پش عنوان شعر ها را هم می نویسم فصل به فصل این سال قصه ی ناکامی های زنی بود که خدا را سر یک فنجان قهوه
ی بی شیر و شکر
باخته بود زنده گی فاجعه یی شریف بیش
نیست 22 خرداد86 نماز می برم شعله را تنها از چشم های تو می توان سراغ دستان لرزان مرا گرفت تو با آن ذهن دریده و سینه هایت در التهاب روشنی نگاه به هجوم آتش دوخته اید ... هنوز هم تعارف اول سهم رختخواب می شود و من ، بی خواب پر تضرع به راه می نگرم به مسیر مرگ همان راهی که ایلیاتی ترین قلب
قرن را از سروده
های من ربود! به نور به روشنی به شیهه ی مادیانی که دخترک جسور را گم کرد حالا به سینه ی من سردسیر پایان می یابد.
| Design By : Night Skin |
.
.
.
در من روح خانه یی ست
که تمام شده
و از خاطراتش بوی تعفن می آید
مغموم و بی سرنوشت
...
- برای دیدنت
امشب با ماه می روم
پیاده روی...
آفتاب نشوی نبینمت!
.
.
.
.
...
LinkDump
